برای آنکه دید… .

به فاصله ی یک دقیقه مطلب دوم رو نوشتن چیز عجیبی هست در من! اما خو محیط و ذهن این اقتضا رو میرسونه ( تنهایی اسکودریا بودن). این جمله "که چی بشه" رو خیلی شنیدم ، شاید تنها عاملی که خیلی ها با خیلی ها ارتباط برقرار نمیکنن!که چی بشه حالشو بپرسم،. که چی بشه بهش زنگ بزنم و... . برای من این قضیه کمرنگ هست، نه اینکه نباشه که هست اما چی باعث میشه کمرنگ باشه؟ سوالی که از خودم میپرسم و جوابی که به خودم میدم اینه که" یاد کردن" در دسترس بودن" اینها جوابهایی هست که میاد و خب یعنی وقتی خودمو جای طرف مقابلم میزارم و یاد میشه ازم (ولو کم پیش اومده) حس خوبی میگیریم . نمیخوام وارد "هنر در یاد ماندن" بشم که تویه مطلبی اشاره کردم بهش و معنای "مرگ" که آدمها زنده ان و فقط در یاد نیستند که مرده ان و با یادی زنده میشن! پس انگاری زنده شدن رو به بقیه میبخشم ، شاید بهدخودم این شانسو میدم شاید یکی من رو یاد کرد... .

وقتی کلمه ی وفق رو میخونم یاد دوتا چیز میوفتم

اولی کتاب بیوتن از رضا امیرخانی هست و دومی وقتی بود داشتم سریال مندلورین رو میدیدم ، تویه “قانون “مندلورین هیچ موجود زندهای نباید چهره ات رو ببینه اما اونجا میگن که همه ی قوانین تبصره ای پیدا میکنه. اون تبصره میشه “ وفق “از نگاه من.

شاید حرفهای من بیشتر شبیهه داستان بیوتن باشه یک تناقض بین “خودت “و محیط و دو راهی دوراهی دوراهی هایی که تهش متاسفانهیا خوشبختانه به “وفق” میرسه .

“خودت “و “قانون “می تونه‌هرچی باشه ، اعتقاد ، مذهب، فرهنگ… .

نمیخوام خصوصی سازی کنم و از طرفی نمیتونم هم بیشتر از این باز کنم.

پس هچ!

برداشت اول از نگاه "من" چهره ها براساس حسم به افراد ، زیبا و زشت می شوند و یا حتی خنثی ،شده اینکه عکس های قدیمی فردی رو میبینم و میگم چقدر این شخص رو نمیشناسم و یا حسی بهش ندارم و خب این فقط برای من نیست خیلی ها همینطوری هستند .

برداشت دوم از "امانوئل لويناس" : چهره صاف و قائم است، چهره بدون دفاع و پوشش صاف در معرض حمله ايستاده است. پوست چهره عمدتا عريان و مستمند است. چهره بيش از همه عريان است، اما با برهنگی‌اى عفيف و با وقار. چهره در عين حال بيش از همه مستمند و بينواست؛ نوعى فقر ذاتى در چهره وجود دارد؛ تلاش آدمى براى مخفى كردن اين فقر با قيافه گرفتن، با ادا درآوردن، مؤيد همين نكته است. چهره بی‌حفاظ و در معرض تهديد است.

برداشت سوم از فیلم "the face of another" هست که در مورد پوشاندن چهره هست که یکجور نشانه ی تواضع در برابر خودستایی هست.