دنیامون که دور شد، حرفهامون در آستنای تموم شدن بود ،که دخیل بستیم به خاطرات مشترکمون، حالا هربار همون خاطرات رو مرور مبکنیم ،میخندیم بدون وقفه ،بدون تکرار ،همان مزه ی دله رفاقتمون… .

در ستایش همین رفاقتمون